Resûlullah (s.a.s.) şöyle buyurur:
“Cennete giren hiçbir kimse, yeryüzündeki her şey kendisinin olsa dahî dünyaya geri dönmeyi arzu etmez. Sadece şehit, gördüğü ileri derecedeki itibar ve ikram sebebiyle tekrar dünyaya dönmeyi ve on defa şehit olmayı ister.”
(Buhârî, Cihâd 21; Müslim, İmâre 109)
düğünlerimizde nebevî ölçüye riayet edelim
Muhterem Müslümanlar!
Peygamber Efendimiz (s.a.s), sevgili kızı Fâtıma’yla
amcasının oğlu Hz. Ali’yi evlendirmişti. Hz. Fâtıma’nın
çeyizi, bir parça kadife, bir su tulumu ve bir yastıktan
ibaretti. Hz. Fâtıma’nın çeyizi gibi mehri ve düğün yemeği
de gayet sadeydi. Bu mütevazı düğüne şahit olanlar,
“Biz, Fâtıma’nın düğününden daha güzel bir düğün
görmedik.” demişlerdi.[1]
Aziz Müminler!
Evlilik, Allah’ın emri, Resûlüllah’ın sünnetidir. Dünyada
mutluluğa ve berekete, ahirette ise huzura ve cennete
ulaştıran kıymetli bir başlangıçtır. Sevgili Peygamberimizin
buyurduğu gibi
evlilik, “dinin yarısını korumaya” vesiledir.[2]
Evliliğin ilk adımı olan nikâh ve düğünlerimiz ise
sevdiklerimizin şahitliği ve güzel dilekleri eşliğinde
gerçekleşen törenlerdir. Düğünle yeni bir ailenin kurulduğu
ilan edilir. Sevinçler paylaşılır; geleceğe dair umutlar
güçlenir. Eşler arasına muhabbet ve merhamet lütfetmesi,
onlara sağlıklı ve hayırlı nesiller ihsan etmesi için Allah’a
dua edilir.
Kıymetli Müslümanlar!
Dinimiz, hem düğün
hazırlıklarımızın hem de nikâh ve düğün törenlerimizin kolaylaştırılmasını öğütler.
Her işimizde olduğu gibi düğünlerimizin de gösterişten uzak ve sade yapılmasını
tavsiye eder. Nitekim Resûl-i Ekrem (s.a.s) bir hadisinde şöyle
buyurur: “En bereketli nikâh, zorluğu ve külfeti en az olanıdır.”[3]
Değerli Müminler!
Maalesef günümüzde, evlenmek
isteyen birçok gencimiz, düğün masraflarının makul ölçüleri aşması sebebiyle
zorlanmakta, hatta evlilikten uzak durmaktadır. Gereğinden fazla yapılan düğün
harcamaları ile aileler, düğünden sonra uzun süre borç ödemektedir. Bu durum
genç çiftlerin, evliliklerinin ilk yıllarını maddi sıkıntı ve huzursuzlukla
geçirmesine neden olmaktadır. Hâlbuki Nebevî ölçü açıktır: “Kolaylaştırın, zorlaştırmayın! Müjdeleyin,
nefret ettirmeyin!”[4]
Aziz Müslümanlar!
Her işimizde olduğu gibi
düğünlerimizde de Allah’ın rızasına, Resûlü’nün sünnetine uygun davranalım. Evliliklerimizi
kolaylaştıralım. Düğünlerimizi israfa ve gösterişe dönüştürmeden yapmaya gayret
edelim. Eğlenirken İslam’ın çizdiği meşruiyet dairesinde hareket edelim; ölçülü
ve dengeli olalım, helale ve harama riayet edelim. Düğünlerimizi, Kur’an’da “Kendileriyle huzur bulmamız için bizlere
eşler yarattığını, aramızda sevgi ve rahmet bağları var ettiğini”[5]
buyuran Rabbimize şükretmek
için birer vesile kılalım.
KUR’AN’IN MANEVÎ İKLİMİYLE BULUŞALIM
Muhterem Müslümanlar!
Medine’nin huzur dolu günlerinden biriydi. Peygamber Efendimiz (s.a.s), Abdullah b. Mesûd’u çağırdı ve ona şöyle seslendi: “Ey Abdullah! Bana Kur’an oku.” Bir an şaşkınlık yaşayan Abdullah, “Yâ Resûlallah, Kur’an size indirilmişken, ben mi size okuyayım?” diye cevap verdi. Allah Resûlü, “Evet, ben Kur’an’ı başkasından dinlemeyi çok seviyorum.” buyurdu. Abdullah b. Mesûd, Nisâ Suresi’nden okumaya başladı. Nihayet,
“Her ümmetten bir şahit getirdiğimiz ve seni de onların üzerine bir şahit yaptığımız zaman, bakalım onların hâli nice olacak!” ayetine gelince Rahmet Elçisi’nin gözlerinden yaşlar süzülmeye başladı ve “Bu kadar yeter.” buyurdu.
Aziz Müminler!
Kur’an; Allah’ın kitabı, sözlerin en güzeli ve en doğrusudur. O, bizi en doğru yola ileten şifa kaynağımız, hidayet rehberimiz ve rahmet vesilemizdir. Nitekim bir ayet-i kerimede şöyle buyurulmaktadır: “Ey insanlar! İşte size Rabbinizden bir öğüt, kalplere bir şifâ ve inananlar için yol gösterici bir rehber ve rahmet olan Kur’an geldi.”
Evet! Kur’an-ı Kerim, insanları inançsızlığın karanlıklarından hidayetin aydınlığına çıkarmak için Yüce Allah’tan gelen eşsiz bir hitaptır. Daralan gönüllerimize ferahlık veren Rahmânî bir ses ve nefestir. Sevgili Peygamberimizin ümmetine bıraktığı en değerli emanettir.
Kıymetli Müslümanlar!
Kur’an-ı Kerim’i okumak, doğru anlamak ve en güzel şekilde yaşamak hayatımızın ana gayesi olmalıdır. Göz aydınlığımız olan yavrularımızı Kur’an’ın manevî iklimiyle buluşturmak, onun mesajlarını, helal ve haramlarını evlatlarımıza öğretmek en büyük idealimiz olmalıdır. Unutmayalım ki çocuklarımız, Yüce Allah’ın bize birer emanetidir. Bu nadide emanete sahip çıkmak, onları Kur’an ve sünnetin rehberliğinde büyütmekle mümkündür. Yavrularımızı Allah’a kul, Resûlüllah’a ümmet olma şuuru kazanmış, güzel ahlaklı, vatanına, milletine ve insanlığa faydalı nesiller olarak yetiştirmek en önemli görevimizdir. Peygamberimizin buyurduğu gibi “Hiçbir anne baba çocuğuna güzel terbiyeden daha kıymetli bir bağışta bulunmamıştır.”
Kıymetli Müminler!
Çocuklarımızın Kur’an’la, ibadetle, Sevgili Peygamberimizin örnek hayatıyla buluşup tanışacakları güzel bir fırsat mevsimi yaklaşıyor. 5 Temmuz Pazartesi gününden itibaren yavrularımız, hem yüz yüze hem de çevrim içi olarak Yaz Kur’an Kurslarımız ile buluşacak inşallah. Bu vesileyle sizleri bir an önce cami ve Kur’an kurslarımıza başvurarak ya da Başkanlığımızın web sitesi üzerinden kayıt yaptırmaya davet ediyorum.
Geliniz, göz aydınlığımız ve yarınlarımız olan evlatlarımızı Allah’ın yeryüzündeki manevî sofrası Kur’an’la nimetlendirelim. Gönüllerinin ve zihinlerinin Kur’an’ın nuruyla aydınlanmasına öncülük edelim. Masum yüreklerine Allah ve Resûlü’nün, İslam ve Kur’an’ın sevgisini nakşetmeye vesile olalım.
Hutbemi Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in şu hadisiyle bitiriyorum: “Sizin en hayırlınız, Kur’an’ı öğrenen ve öğretendir.”
Yetim: CENÂB-I HAKK’ın insanlığa emaneti
Muhterem
Müslümanlar!
Uhud savaşı sona ermiş, Müslümanlar Medine’ye
dönmüştü. Küçük bir çocuk Peygamberimize yaklaşarak “Babama ne oldu?” diye
sordu. Allah Resûlü’nün ağzından “Baban şehit oldu, Allah ona rahmet etsin”
sözleri dökülüverdi. Bunun üzerine çocuk ağlamaya başladı. Rahmet Elçisi
(s.a.s) bu duruma dayanamadı, çocuğu bağrına basıp “Ağlama” diye teselli
etti. Sonra da “Ben senin baban olayım, Âişe de senin annen olsun istemez
misin? buyurdu. Çocuğun yüzünde güller açmıştı. Sevinçle “Evet! Çok
isterim” dedi. Allah Resûlü (s.a.s), şehidin emanetini kucaklamış, ona
yalnızlığını ve yetim olduğunu unutturmuştu.[1]
Aziz
Müminler!
Yüce dinimiz İslam, yetimleri himaye etmeyi, koruyup gözetmeyi emreder. Onlara karşı duyarlı davranmayı, şefkat ve merhametle yaklaşmayı öğütler. Zira yetimler, Cenâb-ı Hakk’ın hepimize emanet ettiği masum kullarıdır. Sevgili Peygamberimiz (s.a.s), bir hadis-i şeriflerinde bu gerçeğe şöyle işaret eder:
“Müslümanların evleri
arasında en hayırlı ev, içinde kendisine iyi davranılan bir yetimin bulunduğu
evdir.”[2]
Kıymetli
Müslümanlar!
Yetimleri ihmal etmek, onları yalnız ve ilgisiz bırakmak büyük bir vebaldir. Yetimlerin haklarını çiğnemek, mallarına el uzatmak sorumluluğu ağır bir günahtır. Nitekim Yüce Rabbimiz Kur’an-ı Kerim’de bizi şöyle uyarır:
“Öyleyse sakın yetimi ezme! El açıp isteyeni de sakın
azarlama. Ve Rabbinin nimetini, minnet ve şükranla an.”[3] ﾠ
Değerli
Müminler!
Resûl-i Ekrem
(s.a.s), bir defasında işaret ve orta parmağını bir araya getirerek “Ben ve yetime kol kanat geren kimse,
cennette böyle yan yana olacağız”[4]
buyurmuştur.
Resûlüllah’a yürekten bağlı olan aziz milletimiz tarih
boyunca yetime, kimsesize, mağdura, mazluma kucak açmıştır. Bizler de bugün
aynı şuurla yetimlerimize gönüllerimizi açalım. Gözlerindeki ışıltıyı,
yüzlerindeki sevinci artırmak için çaba gösterelim. Güzel ahlaklı ve iyi
eğitimli bireyler olarak yetişmelerine katkı sunalım. Maddi ve manevi bakımdan yanlarında olup geleceklerine umut taşıyalım.
Unutmayalım ki yetime el uzatmak,
Rabbimizin rızasını kazanmaktır.
