onun bize mirası, eşsiz vefası
Muhterem Müslümanlar!
Bir Mevlid-i Nebi Gecesini daha geride bıraktık. Mevlid-i
Nebi’yi içine alan haftayı ise bu yıl “Peygamberimiz ve Vefa Toplumu” temasıyla
idrak etmeye devam ediyoruz. Geliniz, bugünkü
hutbemizde âlemlere rahmet olarak gönderilen Sevgili Peygamberimizin hayatından
vefa örneklerini yeniden hatırlayalım.
Aziz Müminler!
Resûl-i Ekrem (s.a.s), ilk önce Rabbine karşı vefalıydı.
Nitekim O, Cenâb-ı Hakk’a kulluk ve itaatten, sadakat ve teslimiyetten bir an
olsun ayrılmadı. Bir defasında Hz. Âişe annemiz, Peygamberimizin geceleri namaz
kılmaktan dolayı ayaklarının şiştiğini görünce “Ya Resûlallah, geçmiş ve
gelecek bütün günahların bağışlandığı halde niçin böyle yapıyorsun?” diye
sormuştu. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştu: “Ya Âişe! Şükreden bir kul olmayayım mı?”[i]
Kıymetli Müslümanlar!
Allah Resûlü (s.a.s) insanlara karşı vefalıydı. O, öylesine vefalıydı ki
ömrü boyunca insanların dünyada ve ahirette huzura ermeleri için çırpınmıştı.
Nitekim Rabbimiz, bir ayette Habibine şöyle seslenmişti: “İman etmiyorlar
diye neredeyse kendini helâk edeceksin!”[ii]
Değerli
Müminler!
Peygamberimiz, ailesine karşı da vefalıydı.
Mekke’nin fethedileceği gün çadırını Hz. Hatice validemizin kabrine yakın bir
yere kurdurarak en zor zamanlarında kendisine destek olan sevgili eşine; ne
zaman yanına gelse sevinçle ayağa kalkarak da kızı Hz. Fâtıma’ya olan vefasını
göstermişti.
Rahmet Peygamberi (s.a.s), anne ve babaya vefa
gösterilmesine ise ayrı bir değer vermişti. Bir keresinde “Anne babamı ardımdan
ağlar bırakıp sana geldim Yâ Resûlallah!” diyen bir gence “Onların yanına geri dön ve
ikisini de nasıl ağlattıysan öylece güldür!”[iii]
buyurmuştu.
Aziz Müslümanlar!
Resûl-i Ekrem (s.a.s), ahdine vefa gösterir, verdiği sözü muhakkak yerine
getirirdi. Bir hadisinde ahde vefanın önemini şöyle anlatmıştı: “Emanete riayet etmeyenin imanı
olgunlaşmamıştır; ahde vefa göstermeyenin ise dini kemâle ermemiştir.”[iv]
İki cihan serveri Peygamberimiz, çevreye de
vefalıydı. “Kıyamet kopuyor
olsa dahi elinizdeki fidanı dikin”[v] buyurarak tabiata; “Bu dilsiz
hayvanlar hakkında Allah’tan korkun.”[vi] uyarısıyla hayvanlara; akıp giden nehirden
abdest alırken dahi suyun israf edilmemesini[vii] emrederek, suya vefasını
göstermişti.
Değerli Müminler!
Vefalı olmak
imandandır ve müminin şanındandır. O halde, bugün bize düşen, ümmeti olmakla
şeref bulduğumuz Sevgili Peygamberimiz gibi vefalı olmaktır. “Müminler, emanetlerine ve verdikleri
sözlere riayet ederler.”[viii]
ayetini hayatımıza taşımaktır. Unutmayalım ki Rabbimize, insanlara, ailemize,
çevreye ve ahdimize vefa göstermek, bizi Cenâb-ı Hakk’ın rızasına kavuşturacak,
dünya ve ahiret saadetini kazanmamıza vesile olacaktır.
